Jak zbudować tytanową dyscyplinę?

W książce Najbogatszy człowiek w Babilonie opisana jest sytuacja, w której mistrz mówi swojemu uczniowi, żeby codziennie przynosił jeden kamień przez most i układał go po drugiej stronie.

Walka z własną głową

Uczeń pomyślał sobie: „Cóż za banalne zadanie”. Była jednak jedna zasada: musi codziennie przenosić jeden kamyk. Nie może na przykład przez trzy dni nic nie robić, a czwartego dnia przenieść czterech kamieni. Chodzi o to, żeby przenieść codziennie jeden kamień – czyli codziennie zmusić się do małej czynności.

Uczeń uznał, że to proste. Przez siedem dni było to dla niego banalne. Ósmego dnia w głowie pojawiły się myśli: „Może nie dzisiaj? Mam gorszy dzień. Nie chce mi się. Dziś nie przeniosę, jutro wezmę dwa”. I odpuścił. Następnego dnia pomyślał: „Skoro dałem sobie wczoraj wolne, to nie muszę dzisiaj wychodzić. Jest zimno, przeniosę dwa kolejnego dnia”. I tak zburzył rutynę.

Jak sabotuje nas własna głowa?

W budowaniu prostej dyscypliny najważniejsze jest to, żeby pokonać własną głowę. Po siedmiu dniach myślisz sobie: „Przenoszenie jednego kamienia jest proste”. Ósmego dnia głowa zaczyna wymyślać wymówki. Po miesiącu wyjście i przeniesienie jednego kamyka staje się torturą. Mózg mówi: „Będą się z ciebie śmiać”, „To nie ma żadnego sensu”, „Wygłupiasz się, jeszcze ktoś cię zobaczy”.

Piszę codziennie od 1200 dni po jednym poście. Największa walka, którą staczam, to walka z moją głową. W 99 przypadkach na 100 piszę wieczorami i w 99 przypadkach na 100 nie chce mi się pisać. Muszę więc najpierw pokonać swój umysł, który sabotuje dyscyplinę.

Jak ćwiczyć dyscyplinę?

Wymyśl sobie jedną małą rzecz, którą będziesz robił codziennie, i po prostu ją rób. Ucz się trenować swoją głowę. Może to być napisanie posta, może to być 15-minutowy spacer. Co innego dzieje się w głowie po trzech dniach, gdy wszystko jest świeże, a co innego po trzydziestu.

Największa walka w dyscyplinie to walka z własną głową.