W szkole podstawowej nienawidziłem pisać, miałem ogromne problemy z nauką. Zacząłem się uczyć dopiero w siódmej klasie, czyli wiele podstaw mnie ominęło.
Pierwsze próby pisania to było tłumaczenie anglojęzycznych piosenek, np. The Doors. Jako że nie znałem 80% słówek, to je zmyślałem. Tak z przymusu ćwiczyłem pisanie. Potem założyłem zespół rockowy, więc zacząłem pisać teksty piosenek. Piękne czasy zabawy słowem, bo słowa trzeba było dopasować do melodii. Potem zacząłem pisać oferty sprzedażowe dla wydawnictwa Złote Myśli.
Kiedyś wierzyłem, że zarobienie dużych pieniędzy da mi wieczny spokój, taką wersję wiecznego odpoczynku za życia. Niestety, albo “stety” miałem mozliwość zweryfikować ten mit.
Jest właśnie Poniedziałek Wielkanocny, drugi dzień świąt, tak zwany lany poniedziałek. Pamiętam, że w dzieciństwie chodziliśmy wtedy oblewać koleżanki na ulicy. Pamiętam też, że często było zimno i stanowiło to bardzo bolesne doświadczenie, gdy ktoś oblał Cię lodowatą wodą. Dzisiaj po prostu siedzę w ten drugi dzień świąt – mam już prawie 50 lat i postanowiłem napisać ten artykuł widząc jak ludzie marnują swoje dorosłe życie na pracę, która nie ma sensu. Robią to kosztem “życia w życiu” i czasu dla rodziny.
“kończę pracę, gdy Slack zamilknie”
Zainspirowało mnie do tego przeglądanie LinkedIna. Zauważyłem tam wpis o kłamstwach, które wmówili nam rodzice. Według autora jednym z takich kłamstw było to, że mieliśmy pracować do 17:00, podczas gdy on pracuje dopiero wtedy, kiedy Slack zamilknie.
Są takie tematy, które wywołują u mnie motyle w brzuchu – jednym z nich jest właśnie zarabianie na pasji. Gdy w 2009 roku zaczynałem mój biznes, wszystko było prostsze, bo ludzie nie mieli aż tylu opcji do wyboru.
Teraz, ze względu na skalowanie biznesu, stale trzeba wypuszczać ludzi z obietnicą zarabiania na wiedzy. Dzieje się tak dlatego, że biznes musi się spinać, a co miesiąc są rachunki do zapłacenia. Jako że koszty prowadzenia firmy rosną z roku na rok, szkoleniowcy muszą jeszcze agresywniej obiecywać, że każdy może zarabiać na swojej wiedzy. I tak zostają nam tysiące osób z dużymi nadziejami i niewielkimi efektami.